Grimsmann Wilhelm Krystian (1883–1940), drukarz, dziennikarz, działacz społeczny i polityczny w Gdańsku. Ur. 9 XI w Eddelack w Szlezwiku jako syn niemieckiego urzędnika celnego i matki Polki, Kozłowskiej, spod Gniezna. Po śmierci ojca jako czteroletni chłopiec przybył do Gniezna. Ukończył szkołę powszechną, po czym uczył się drukarstwa w Lechu gnieźnieńskim. Jako drukarz pracował następnie w polskich zakładach graficznych na Warmii i w Westfalii, a wreszcie w Gdańsku. Od wczesnej młodości interesowała go praca dziennikarska, której z biegiem lat poświęcił się całkowicie. W r. 1903 powołany został do służby wojskowej w Gdańsku, gdzie po jej ukończeniu zamieszkał na stałe, biorąc odtąd żywy udział w pracy społecznej i politycznej, m. in. w Tow. Śpiewu Lutnia, towarzystwach Jedność, Straż, w Tow. Młodzieży Kupieckiej, którego był współzałożycielem. Wcześnie nawiązał także współpracę z „Gazetą Gdańską”, a od 1 VII 1912 r. do końca marca 1913 r. był jej redaktorem. Jako działacz narodowy i dziennikarz narażał się na liczne procesy i kary więzienne. W r. 1909 ożenił się z Kaszubką, Anną Mrozewską.
Po pierwszej wojnie światowej brał czynny udział w akcji plebiscytowej na Warmii i Mazurach, był współzałożycielem chóru męskiego «Moniuszko» w Gdańsku w r. 1919, Macierzy Polskiej w r. 1923, Związku Powstańców i Wojaków w r. 1926 i in. organizacyj gdańskich. Należał do Syndykatu Dziennikarzy Polskich w Gdańsku, współpracując z miejscową prasą polską („Gazeta i Dziennik Gdański”), z pismem „Baltische Presse”, wydawanym w duchu polskim przez komisarza Rzpltej w Gdańsku, H. Strassburgera, dostarczał korespondencji gdańskiej mutacji „Dnia Pomorza” i „Gazety Pomorskiej”. Był dziennikarzem średniej miary, ale b. pracowitym.
Poważną rolę odegrał w Gminie Polskiej, organizacji, której celem była obrona kulturalnych i narodowych praw Polaków w Gdańsku w ramach statutu gdańskiego i gdańskiej konstytucji. Należał do stronników Piłsudskiego i sanacji. Posiadał szereg odznaczeń, m. in. Srebrny Krzyż Zasługi i Order Polonia Restituta. Aresztowany w lutym 1940 r. przez gestapo gdańskie, wywieziony został do obozu śmierci w Stutthofie, gdzie wraz z synem Zygmuntem zginął w egzekucji masowej 67 działaczy gdańskich 22 III 1940 r. Żona jego zamordowana została w obozie w Ravensbrück 28 III 1943 r.
Dziesięciolecie Polski Odrodzonej, 1928 s. 685; Kwiatkowski J., Polski Gdańsk w czasie przełomowym, Gdynia–Orłowo 1937 I; – „Gaz. Gdań.” 1907 nr 138, 1910 nr 160, 1912 nr 79; „Kur. Gdań.” 1924 nr 15; „Kur. Morski” 1948 nr 239; – Informacje córki Ireny Grimsmann-Kubiakowej z Gdańska.
Mieczysław Dereżyński